Vers op maat bij werk van Sandra Kruisbrink.

 

Laat me hier neergeschreven:

Hoe ik prijk in ‘t azuren licht,

Met sneeuwval mild verweven

Op des winters aangezicht,

Word ik door de ranke hand

Getekend in decembermeel

Tot boomen en blommen geplant

Naar dit najaarstafereel.

Sonnet 'Jouw aanschijn' uit dichtbundel Jong En Geliefder.

 

In ‘n veldboeketje zag ik jouw aanschijn,

Hoe volmaakt geef jij het evenbeeld weer

Van rozen, viooltjes en één plantenveer:

Een deugd ben jij hier in dit beeldfestijn!

 

Viooltjes spelen om beide jouw wangen

En ‘n rozenknop vult ’t kuiltje van je kin,

Zo dat ik niet alleen de mooiigheid min

Van ‘t landschoon dat in jou is gevangen.

 

Doch, ‘k vrees wanneer de blauwe lucht

Zijn weide met kwade wolken bevrucht,

Dat de teelt met onweer wordt besmet.

 

O, God verhoede dat geen jouw aanschijn

Schoffeert met droppels van ‘n kil venijn

Of verkaalt tot een decemberboeket.

 

 

Sonnet 'Een geschandvlekte muze' uit nieuw manuscript.

Viel je bij mij steeds in het gemis

En ontbeerde ik wat ik het liefste had

Dan was geen herfstregen mij te nat

En werd ik overstelpt door droefenis.

 

Doch ‘t hart heeft voor de ander gekozen

En wat nu blijkt is dat je nederlaag

Tot bloei komt als doornen op een haag

Die niets verliest, behalve zijn rozen.

 

Doch hoeveel rozenblaadjes ik ook tel

Van geen geslachte schoonte word ik onwel,

Niets doet mij of mijn keuze teniet.

 

Je hebt me jouw smetten toegekend

En dat toont aan wie je thans bent:

Een geschandvlekte muze zonder stem noch lied.

  

Vers op maat bij werk van Stijn Peeters.

 

Getroffen door een hoog’re macht 
Zit ik hier op de grond geknield, 
Ofschoon mijn geest is ontkracht 
En mijn lijf wreed is ontzield 
Sterf ik niet de heldendood, 
Doch trek ik adem uit het leven, 
Dat eenied’re wanhoop verstoot 
Van wat mij nog is gegeven.

Opnieuw bekeken: Tragiek.

Foto: Stephanie Van de Velde

Met onvermogen behoed ik mijn pen,

Alvorens ze jou terug ten tonele richt

En de rol in het schouwspel belicht,

Van de speler die ik geworden ben.

 

Het is niet dat je gegadigden besteelt

Of hun gelaat van masker onthult;  

Jij drijft noch berouw, noch in schuld

Voor de vertoning die jou is toebedeeld.

 

Maar eenieder wordt eens te buit gelegd

En de eenzame prijs van stilte ontzegd,

Ieder roept een keer haar strofen tot eer.

 

Toch ben jij, hetzij in Grieks gewaad

Of als doorn die Romeinse koppen schaadt,

De regel, de rol die ik eerst reciteer.

Wedstrijd

Naar aanleiding van mijn 15 jarig dichterschap kunt u een uniek present winnen door twee vragen correct te beantwoorden.

- De hoeveelste dichtbundel is Liefderij?

- Bij hoeveel kunstenaars hun werk heb ik poëzie geschreven?

Beide antwoorden zijn te vinden op dit blog.

De eerste winnaar krijgt het present in een kader kosteloos toegestuurd. Een mailtje met de twee antwoorden kunt u sturen naar robvandezande1980@gmail.com

Dit kan tot 15 februari. Degene die triomfeert wordt via mail op de hoogte gebracht.

Sonnet 'De dief' uit nieuw manuscript.

Beticht mij eens en nog heb ik jou lief.

Zeg hen dat ik jouw schoonheid stal

Om mijn vers te spijzen, maar bovenal

Om ieder te vertellen: Zij is de dief.

 

Zij stal van zomer zijn zwoele pracht

En ze heeft zich een gewaad aangemeten

Dat nieuw is in staat en onversleten

Weerzaam is als de winter haar wacht.

 

Zo ook is haar lijfje van zeldzame natuur,

Rank en bestand tegen het rovende uur

En uitmuntend bewaard als gestolen goed.

 

Terwijl ik je schoonheid, je prille leven

Slechts gebruik om mijn vers klank te geven,

Maakt mij geen dief, daar ik jou nu vergoed.