maandag 14 juni 2021

Opnieuw bekeken: Voor ***

 

Noteer het thans, melieve, dat ik jou min,

Alvorens je verdwijnt in een mistig spoor;

Zo beperk je schade op mijn gewetenszin

En gaat geen geestbui of hartsnik teloor.

 

Noteer het hier, onder jouw prille huid,

Want het harte is wat jou zekerheid biedt,

Als booswicht Twijfel zijn klepele luidt

En jouw denkkist met z’n klank overgiet.

 

En noteer het diep, in jouw geheugen,

Want als de herinnering me heeft gekeeld,

Blijf je me toch in een verleden heugen,

Als mijn doodstof jouw litteken streelt.

 

Zowel thans als hier, dat ieder ’t lezen kan,

Noteer: Ik was zijn vrouw en hij mijn man.

woensdag 19 mei 2021

Sonnet 'Aan Fanny' uit nieuw manuscript.


Ik houd van jouw ogen des te meer

Nu ze bestemd zijn om mij aan te kijken

Zie ik hoever onze toekomst zal reiken,

Fortuinlijk zonder smarten of enige hartzeer.

 

En gezegend is de reis die we tegemoet gaan,

Het pad dat we gaan bewandelen licht;

Zo liefderijk dat elke donkerte zwicht

Onder je beeld van ontluikend majoraan.

 

Zolang een geliefde een liefde kent,

Zolang ik van jou en jij van mij bent,

Zolang wentelt de aarde, strijkt de zon neer,

 

Want de wijzer is niet aan ons besteed,

Evenmin kent het lot berouw of leed,

Zolang we saam zijn, zie ik in weinig steeds meer. 

woensdag 28 april 2021

Vers op maat bij werk van Sandra Kruisbrink.

 

Laat me hier neergeschreven:

Hoe ik prijk in ‘t azuren licht,

Met sneeuwval mild verweven

Op des winters aangezicht,

Word ik door de ranke hand

Getekend in decembermeel

Tot boomen en blommen geplant

Naar dit najaarstafereel.


dinsdag 6 april 2021

Sonnet 'Jouw aanschijn' uit dichtbundel Jong En Geliefder.

 

In ‘n veldboeketje zag ik jouw aanschijn,

Hoe volmaakt geef jij het evenbeeld weer

Van rozen, viooltjes en één plantenveer:

Een deugd ben jij hier in dit beeldfestijn!

 

Viooltjes spelen om beide jouw wangen

En ‘n rozenknop vult ’t kuiltje van je kin,

Zo dat ik niet alleen de mooiigheid min

Van ‘t landschoon dat in jou is gevangen.

 

Doch, ‘k vrees wanneer de blauwe lucht

Zijn weide met kwade wolken bevrucht,

Dat de teelt met onweer wordt besmet.

 

O, God verhoede dat geen jouw aanschijn

Schoffeert met droppels van ‘n kil venijn

Of verkaalt tot een decemberboeket.

 

 

donderdag 25 maart 2021

Sonnet 'Een geschandvlekte muze' uit nieuw manuscript.


Viel je bij mij steeds in het gemis

En ontbeerde ik wat ik het liefste had

Dan was geen herfstregen mij te nat

En werd ik overstelpt door droefenis.

 

Doch ‘t hart heeft voor de ander gekozen

En wat nu blijkt is dat je nederlaag

Tot bloei komt als doornen op een haag

Die niets verliest, behalve zijn rozen.

 

Doch hoeveel rozenblaadjes ik ook tel

Van geen geslachte schoonte word ik onwel,

Niets doet mij of mijn keuze teniet.

 

Je hebt me jouw smetten toegekend

En dat toont aan wie je thans bent:

Een geschandvlekte muze zonder stem noch lied.

  

woensdag 10 maart 2021

Vers op maat bij werk van Stijn Peeters.

 

Getroffen door een hoog’re macht 
Zit ik hier op de grond geknield, 
Ofschoon mijn geest is ontkracht 
En mijn lijf wreed is ontzield 
Sterf ik niet de heldendood, 
Doch trek ik adem uit het leven, 
Dat eenied’re wanhoop verstoot 
Van wat mij nog is gegeven.

maandag 22 februari 2021

Opnieuw bekeken: Tragiek.

Foto: Stephanie Van de Velde







Met onvermogen behoed ik mijn pen,

Alvorens ze jou terug ten tonele richt

En de rol in het schouwspel belicht,

Van de speler die ik geworden ben.

 

Het is niet dat je gegadigden besteelt

Of hun gelaat van masker onthult;  

Jij drijft noch berouw, noch in schuld

Voor de vertoning die jou is toebedeeld.

 

Maar eenieder wordt eens te buit gelegd

En de eenzame prijs van stilte ontzegd,

Ieder roept een keer haar strofen tot eer.

 

Toch ben jij, hetzij in Grieks gewaad

Of als doorn die Romeinse koppen schaadt,

De regel, de rol die ik eerst reciteer.