maandag 22 februari 2021

Opnieuw bekeken: Tragiek.

Foto: Stephanie Van de Velde







Met onvermogen behoed ik mijn pen,

Alvorens ze jou terug ten tonele richt

En de rol in het schouwspel belicht,

Van de speler die ik geworden ben.

 

Het is niet dat je gegadigden besteelt

Of hun gelaat van masker onthult;  

Jij drijft noch berouw, noch in schuld

Voor de vertoning die jou is toebedeeld.

 

Maar eenieder wordt eens te buit gelegd

En de eenzame prijs van stilte ontzegd,

Ieder roept een keer haar strofen tot eer.

 

Toch ben jij, hetzij in Grieks gewaad

Of als doorn die Romeinse koppen schaadt,

De regel, de rol die ik eerst reciteer.


donderdag 4 februari 2021

Wedstrijd

Naar aanleiding van mijn 15 jarig dichterschap kunt u een uniek present winnen door twee vragen correct te beantwoorden.
- De hoeveelste dichtbundel is Liefderij?
- Bij hoeveel kunstenaars hun werk heb ik poëzie geschreven?
Beide antwoorden zijn te vinden op dit blog.
De eerste winnaar krijgt het present in een kader kosteloos toegestuurd. Een mailtje met de twee antwoorden kunt u sturen naar robvandezande1980@gmail.com
Dit kan tot 15 februari. Degene die triomfeert wordt via mail op de hoogte gebracht.



maandag 11 januari 2021

Sonnet 'De dief' uit nieuw manuscript.


Beticht mij eens en nog heb ik jou lief.

Zeg hen dat ik jouw schoonheid stal

Om mijn vers te spijzen, maar bovenal

Om ieder te vertellen: Zij is de dief.

 

Zij stal van zomer zijn zwoele pracht

En ze heeft zich een gewaad aangemeten

Dat nieuw is in staat en onversleten

Weerzaam is als de winter haar wacht.

 

Zo ook is haar lijfje van zeldzame natuur,

Rank en bestand tegen het rovende uur

En uitmuntend bewaard als gestolen goed.

 

Terwijl ik je schoonheid, je prille leven

Slechts gebruik om mijn vers klank te geven,

Maakt mij geen dief, daar ik jou nu vergoed.

maandag 28 december 2020

Dichtstuk op maat bij werk van Barbara Nanning.

 














Gelijk een jeugdige loot

Werd ik niet verstoten,

Doch in haar schoot

Der ware kunst gegoten

En zal ik eeuwig bloeien

In ’t genoegen van ied’re blik

En natuur niet vermoeien,

Noch breken in haar schik.



https://www.barbarananning.nl/nl/

donderdag 3 december 2020

Sonnet 'Laat de lente in mijn hart maar doven' uit nieuw manuscript.

 

Ik kan me niet van jou bevrijden,

Jouw hart en ziel waken overal

Zo fel dat het me verteren zal

Als ik me niet van jou kan onderscheiden.

 

En gemeen is zij die het ure slaat,

Want dan pas word ik gewaar;

Je bent een kristalhelder gevaar,

Dat me doden kan in mijn povere staat.

 

Dus wees zo lief en trek je terug,

Scheur die vleugeltjes van jouw rug

Laat m’n ogen niet proeven van je leest.

 

Laat de lente in mijn hart maar doven

Zodat het me niet langer kan beroven

Van mijn bloed, mijn beenderen en mijn geest.

 

zondag 22 november 2020

Sinterklaasvers voor hondenmagazine Onze Hond.

 














Ieder jaar weder rond deze tijd

Brengt hij iets wat de mens verblijdt,

Maar nu koester ik het meest van al

De hoop dat hij ons niet vergeten zal;

Een kluif, een koekje of wat speelgoed

Of nog iets wat me lekkerbekken doet.

Nog even slapen - m’n sokje ligt klaar,

Toe nou, lieve Sint, verras me maar.


donderdag 12 november 2020

Vers op maat bij 'Melkweg' van Stefan Bleekrode.

 













Wanneer den dag is verzongen

En een mens niet langer lijdt

Vult wereld zijn aardse longen

Met een roet klinkende tijd,

Die hij door ’t uure heel zacht,

Verstrooit in sterrenstof en maan,

Langs een stilte in de nacht

Tot de melkweg laat verstaan.