Dichtstuk op maat voor Blinkout in Gent.

Den vreed’ge rust is hier

Met veele kamers verzonken

En schept esmerauden sier,

Een waarde die onverdronken

Het anker licht op deez’ hei,

Waar alle schoonte is verkaald,

Doch hier de stilte van elk tij

Vier maal in kalmte straalt.

https://blinkout.be/

Vers op maat voor brasserie Toetswiet in Gent.

In den schoot van het antieke Ghent
Laaten wij in deez' praalende zaak
Onze spijzen, waarvoor we zijn gekend,
Soms zoetig, soms hartig van smaak,
Weergalmen door den Arteveldestad
En roeren we geneugte in ied're mond,
Gelijk een zaal'ge honderdvoudige schat
Doet elk van onz' heerlijkheden kond.

Vers op maat bij werk van Carolien Sikkenk.

In ‘t oog van schemerlicht

Word ik bij dezen ingebed

Tot de dagbloesem zwicht

Door de kiem mijner portret,

Valt het okerkleed teneer

Over de ebbenhouten huid

En is ’t meisje van Vermeer

Trug de schoonte ingeluid.

Gedicht op maat bij werk van Mirjam Vreeswijk.

Als in droomen zijn wij gebonden

Aan splendeur der werkelijkheid

En stelpen we de wereldse wonden

Met luwe tinten zijner majesteit,

Worden we in alle vormen gegoten

Door kunstsappen van ‘t penseel

Die saam los, doch onverdroten

Uitkomst geven aan dit oogtoneel.

Vers op maat bij foto van Merijn Roubroeks voor IN Amsterdam.

Door ‘t zilv’ren water omgeven

Pronken we hier in vurige bloei,

Die enkel blad laat in ’t leven,

Weg van des wereldse Snoei,

Verschillen we maar van kleur

En draagen we toch onze kroon,

Omringd door de jeugdige fleur

In het park van Vondel’s schoon.

Illustratie op maat van Sassafras De Bruyn bij sonnet.

In m’n blikveld gaan wij nimmer teniet,

Ofschoon er geen tulpen in mei bloeien

Doet een grove wind alle heide snoeien

Als ‘t loof van een vrucht toch verschiet.

Mijn oog ziet zon de avond opklimmen

En wat niet in donkerte is gedompeld,

Wordt door het uur toch verschrompeld

En verliest zicht door almogende schimmen.

Doch ik ontwaar ons niet in een eind -

Zolang je blik niet van de mijne verdwijnt

Zullen wij bloesemen en allerminst doven.

En dan mag het licht of ‘t bloemenperk

Ons niet langer opnemen in hun rijpe werk,

Van geen straal of blad zullen we ’t leven roven.

Dichtstuk op maat bij Corona solo van Karl Meersman.

Ofschoon ik hier alleen

Ten toneele verschijn

Lijkt alles om me heen

Niet verdwenen te zijn,

Dus voer ik mijn spel

Nog ‘n laatste keer op

En trek ik ied’re cel

Allengs door de strop.