Verschijning dichtbundel Laudanum bij uitgeverij aquaZZ.

 

Meer info: https://www.aquazz.com/Laudanum-Rob-van-de-Zande

Sonnet uit manuscript Laudanum.

Aan Juliet 

  

Puur was jij toen mijn oog op je viel,

Als arm wezen uit ‘t rijk aller dieren

Bewoog je om me even te plezieren,

Ofschoon je me trof in hart en ziel,

 

Want sedert die dag was jij van mij

En kon zelfs Pan ons niet scheiden

Op zijn verse, hemelwaartse weiden,

Zag zijn ogenpaar één in ons bei.

 

En thans overmant geen heidenhand

Jou tot wanneer je in angst verzandt,

Nee, thans leef je aan het minnevuur.

 

En in ‘t geloof dat ik jou zal hoeden

Voor vorst, klauw, smart en roeden -

Jou lief ik tot mijn allerlaatste uur.

Gedicht op maat bij de Schellemolen in Damme.

 

Tuim’lende wieken van lucht en rood

Gaven spijs in de wit-torende romp,

Welke eertijds de verse maling bood

Van koren, en zo de honger bekromp

Tot ieders maag overvol was gevuld

Besloot Tijd om ‘t gevlucht te belagen,

Doch niets treft hier één’ge schuld -

Gestaag hoor je de fijnste wiekslagen.

Dichterlijk maatwerk bij standbeeld Ambiorix in Tongeren.

 

Als verrezen uit een zuiderse kroniek

Heeft men mij met moed overgoten,

Zo dat deze koning en zijn tragiek

Elke sage over zich hebben verstoten,

Doch aan de kijklustigen is het thans

Om de vlag te hijsen of mee te strijden.

Lauwert u mij met een zege en krans

Of valt u in hem als bezeerde heiden?

Gedicht op maat bij foto van vogelopvangcentrum De Mikke in Nederland.

 

Allerhande vertellingen doen de ronde,

Zo leefde ik al eeuwen naast een godin,

Welke me voor haar wijsheid verkondde

Of me aan Dood bond voor eigen gewin,

Doch waar ik de vlerken ook heb gespreid -

Op goddelijk reinkleed of huidige zonden -

Voortdurend vloog ik naar een vrijheid

En dat nest heb ik in De Mikke gevonden.

Gedicht op maat bij het Geeraard de Duivelsteen in Gent.

 

Ofschoon uw ziel, zwart gelijk uw haren, 

De mythe binnen dit steen doet bewaren

Ben ik alleen uit noeste arrebeid gepuurd

En door veele, gulzige blikken ommuurd,

Doch uw daden, gespeend van goede wil,

Schilderden uiteindelijk m’n beenderen kil

En vergrauwden m’n vel tot wat thans rest:

Elks hongerig en versteend ravennest.

Sonnet uit manuscript Laudanum.

 Betuiging der minne

 

 

Had ik jou nimmer de minne verklaard,

Dan was je beslist de aarde ontstegen

Of meegevoerd door een najaarsregen

Of tot onkruid verkommerd in de gaard.

 

Had ik jou nimmer de minne verklaard,

Dan had beslist iemand jou gestolen

Of was je bedolven onder zwarte kolen

Of bleef je schraal in een kruik bewaard.

 

Had ik jou de minne nimmer verklaard,

Dan prijkte je silhouet op een zwaard

En vierde hij zege met lauwer en roem,

 

Want generlei strijd is waarlijk te vechten

Als je afzijn zijn verlies doet beslechten,

Onverklaarbaar ben jij voor mij als bloem.